للحق

کجاست روح غیرتی که به درد آید؟ کجایند مسلمین؟ بیش از ۲۰ میلیون نفر بی خانمان!!! حتی فکر کردن به این تعداد هم سخت است … مسلمانان پاکستانی را دریابیم …

للحق

پانوشت اول : فردا ، از ساعت ۱۰ صبح در میدان فلسطین ، وبلاگ نویسان ارزشی گردهم خواهند آمد … عضویت در شورا ، نمایشگاه و امضای طومار برنامه های فردایمان خواهد بود …

پانوشت دوم : امشب … آخرین فرصت پرواز است … تا بیکران معبود … همدیگر را دعا کنیم تا کسی جا نماند …

پانوشت سوم : پاکستان را دریابیم …

آخر : پر کن پیاله را .. “یا ایها العزیز..”

للحق

تقدیم به شب زنده داران … تقدیم به بارانی ترین چشم های منتظر … به آسمانی ترین دل های این خراب آباد غفلت آلود …

چه زیبا فرمود که ملائکه، به جامانده های شب قدر خواهند خندید … امیدوارم ما جزو آن دسته نباشیم …

للحق

طرح نوشت : این طرح را برای جوان آنلاین زدم … نوشته رو هم از تخریبچی گرفتم … راستی هم تخریبچی و هم شیعه والپیپر برگشتند اونهم با دست پر …

به لطف حضرت حق ، پایگاه اینترنتی شورا راه اندازی شد … جهت عضویت و آگاهی از برنامه ها خصوصا برنامه های روز قدس به سایت

http://ccirca.ir/

مراجعه کنید … حی علی الجهاد

للحق

طرح نوشت : شنیدم شیخ ساده لوح تصمیم به برگزاری نماز عید فطر دارد … بسی خندیدم و مشعوف شدم از این تصمیم شیخ و آخ که چه موهبتی است این شیخ …خداوند این دشمنان احمق را از ما نگیرد … خلاصه این شد که به جای طرح وی‍ژه لیالی قدر، میهمانتان کردم با ذکر لعنی از اشعری زمانه مان … باشد که قبول افتد …

حسین (ع) بیشتر از آب …

تشنه لبیک بود…

افسوس که به جای افکارش، زخم های تنش را نشانمان دادند

و بزرگ ترین دردش را بی آبی نامیدند…

للحق

این طرح تقدیم به مجاهدان عرصه مجازی ، حسین قدیانی و امید حسینی … اولی به پاس برخی ناملایمات که از جانب دوستان خودی بر او میرود … و دومی به پاس شروع مجدد آه کشیدن های سایبری اش …

طرح نوشت : مانده ام … سخت درمانده … حرفی نیست در خصوص اتفاق تلخ ذیل الذکر … آخرالزمان است دیگر … مولا به فریادمان برس …

للحق

پانوشت اول : میلاد غریب ترین کریم عالم هستی یا کریم ترین غریب هر دو جهان بر شیعیانش گرامی.

پانوشت دوم : دلم برای شهدا سوخت … برای واژه شهادت افسوس خوردم … آنجا که گفتند مرگ ساکنین کهریزک همان شهادت در راه باریتعالی ست … یقینا با این انتخاب مضحک و دردآلود، خدشه ای بر نام بلند عالم شهود و شهادت وارد نخواهد شد … لکن لکه ای ننگین و آغشته به تفکرات روشنفکرمابانه بر تارک دوستان مسند نشین بنیاد شهید نقش بست … و از درگاه همین وبگاه میگویم که اگر این خبر تکذیب نگردد ، یقینا تبعات بدی را در میان دلسوزان انقلاب و اسلام در پی خواهد داشت … شاید کمترین آن طرحی تیز و تند از دوئل باشد … والعاقبه للمتقین …

پانوشت سوم : همین طرح را در جوان آنلاین ببینید

للحق

امروز را میهمان برادران و خواهران روایت گر در دانشکده علوم حدیث بودم … از همینجا بابت اینکه نتوانستم آنچنان که باید جوابگوی سوالاتشان باشم عذر میطلبم … بگذارید به حساب سنت همیشگی کمبود وقت و بدن تحلیل رفته این روزهای همگی ما… این طرح را هم تقدیم میکنم به همه کسانی که در فضای نت گمنامانه مشغول جهادند و لکن امثال من باید بجای ایشان سخن برانم و خود نشان دهم… تقدیم به تمام هنرمردان مجاهد این سرزمین …

در دردها، ” دوست” را خبر نکردن خود یک عشق ورزیدن است. تقیه ی درد، زیباترین نمایش ایمان است. به محبت خلوصی می بخشد که سخت شیرین است. رنج تلخ است اما هنگامی که تنها می کشیم تا دوست را به یاری نخوانیم ، برای او کاری می کنیم و این خود، دل را شکیبا می کندو طعم توفیق می چشاند … (دکتر علی شریعتی)

للحق

حسین قدیانی را  موجودی جدیدالخلقه میدانم که همه را سرکار گذاشته … از سران فتنه بگیر تا خودی و غیر خودی و نخودی … آنچه که مرا واداشت تا دوباره دستی به طراحی آنهم برای حسین ببرم ، نبود جز برای مقابله با سیل جدید انتقادات و صد البته هماهنگ بعضی دوستان بی بصیرت و کج اندیش خودی در انتقاد های عجیب از صاحب قطعه ۲۶٫ من نه ادعای دوستی آنچنانی با او دارم و نه به مجیزگویی کسی و کسانی شهره ام. اما دلم میسوزد که چرا با امثال حسین قدیانی اینگونه رفتار میشود. روزی به یکی از این دوستان منتقد قدیانی گفتم: تا بحال او را دیده ای؟ شده که از مطالبش در ایام فتنه تقدیر کنی؟ یا اصولا فقط کشیدن تیغ نقد آنهم اکثرا با مطامع شخصی را به روی همدیگر بلدیم؟ اساسا سوالم این است: اگر حسین قدیانی جنبش سبزی بود ، هواداران خط مقابل انقلاب با او چه میکردند؟ آیا مثل ما فقط منتظر فرصتی برای حمله به او بودند؟ آیا او و آثارش را در بایکوت کامل خبری میکشاندند؟ قضاوت با شما … متاسفم که ما محصولات مزرعه انقلابمان را براحتی اینگونه لگدمال می کنیم … حسین و حسین های این انقلاب با خون دل به اینجا رسیده اند … معتقدم اگر نقدی بر او هست – که هست آنگونه که جز به ذات احدیت ، نقد بر همه وارد است – باید با زبان ملایم و در خفا و آنهم بدون هرگونه امیال شخصی باشد… اصولا عادت به زیاده گویی ندارم … که زبان هنرمند در تصویر است ولاغیر … امیدوارم دوستان خوبم چه منتقد و چه مدافع صاحب قطعه ۲۶ ، حریم تقوا و شان انقلابی گری را رعایت کنند … وقت تنگ است … دشمن اصلی را دریابیم … حی علی الجهاد …

پانوشت اول : عکس فتوشاپی است و اصلا خود حسین قدیانی خبر از این تصمیم نداشت …

پانوشت دوم: در لینک مربوط به مشایی عده ای دائم دارند کامنت میگذارند در دفاع از مشایی که البته میدانم منبع اش کجاست … کاری نکنید دوباره طرحی نو دراندازم … اگر طرح دیگری هم تا الان نزدم فقط بخاطر کلام ” آقا ” بود که فرمود به مباحث مهم تر بپردازید …

للحق

این قصه پیچیده زیادی ساده است

خواهی و نخواهی اتفاق افتاده است

ما منتظر شما نخواهیم نشست

چون وام عدالت همه آماده است

ای منتهای روشنی صبح!

آنگاه که از شرق احساس طلوع می کنی و غنچه های نگاهت در تواتر هزار آیینه می شکفد، آیا می شود قطره ای از زلال ناب نگاهت را به جام جان سوخته ام بریزی؟؟